~^~ต๊ ะ ติ๊ ง โ ห น่ ง~^~I've found ~*じ☆ve~ now that I've founed ~U~

เหนื่อย...ที่มีความสุข

Another year gone

Photo Album: ในวันที่ต๊ะป่วย

~^~***ต๊ ะ ติ๊ ง โ ห น่ ง***~^~I've found ~*じ☆ve~ now that I've founed ~U~

เหนื่อย...ที่มีความสุข

Another year gone

Photo Album: ในวันที่ต๊ะป่วย

Photo Album: Siam Ocean World

Photo Album: เขาดิน

Photo Album: 216 J.R.PRESS

Photo Album: กระต่ายและการจากลา

Photo Album: 1306 & Salaya

Photo Album: พุทธมณฑล & ลอยกระทง

Photo Album: My Dog

Photo Album: Trip Paragon-Siam-Central world

Photo Album: เราและนาย...เพื่อนกันตลอดไป

Photo Album: ไทรทอง

Photo Album: คำมั่นสัญญาและการจากมา

Photo Album: U will never walk alone

Photo Album: ชัยภูมิ

Photo Album: azanu

Photo Album: สาธารณสุขศาสตร์ มหิดล

Photo Album: Valentine's day 2007

Photo Album: Piglet & The Pooh

~^~ต๊ ะ ติ๊ ง โ ห น่ ง~^~I've found ~*じ☆ve~ now that I've founed ~U~

Thu, 05 Jun 2008 04:50:15 GMT

หลังจากเปิดเรียนมาแล้วอาทิตย์นึง

งานเริ่มมีเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย

เทอมนี้เรียนหนักพอสมควร ก็คงต้องสู้กันไป

ตอนนี้ก็นั่งรถไปกลับศาลายา-บางแค ไกลพอดู

ถ้าตื่นเช้าๆรถก็ไม่ติด40นาทีถึง แต่วันไหนออกสายก็...ซวย

เหนื่อยเหมือนกัน แต่ก็สบายใจเวลากลับมาถึงห้อง

อยู่กับพี่ก็เหมือนอยู่กับแม่ หายคิดถึงบ้านไปเลย

อีกอย่าง จากที่เมื่อก่อนตอนที่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน

ใครๆก็รู้ว่าพี่เติ้ลไม่ค่อยสนใจน้อง ต๊ะก็คิดแบบนั้น

พอได้มาอยู่กันก็ทำให้รู้ว่า สิ่งที่คิดเมื่อก่อนมันผิด

ตอนนี้รู้แล้วว่า พี่ชายคนนี้รักเราไม่ต่างจากพ่อเลย

ยังไม่ได้ย้ายเข้าหอในเหตุเนื่องมาจาก..จน...555

(โดนคนสนิทคิดไม่ซื่อ แม่ง..)

เจ้ให้ค่าเทอมมาหมื่นนึง ออกจะเกรงใจมากมาย

เงินที่ใช้ตอนนี้ก็ต้องพึ่งเจ้ซะส่วนใหญ่

พี่เติ้ลยังไม่ได้เงินลูกความหนีไปซะแล้ว

เดินทางเหนื่อย แต่ก็น้อยกว่าตอน ม.ปลาย

ตื่นตี5 มาขึ้นรถ6 โมง ถ้าไม่ทันคันนั้นก็ไปไม่ทันโรงเรียน

เพราะคันต่อไปมันจะมาอีกเกือบชั่วโมง ระยะทาง36กิโล

บางวันก็ได้ยืนจนถึง ไปถึงโรงเรียน 7 โมงกว่า

ตอนเย็นนั่งกลับถึงเกือบทุ่มนึง ยิ่งหน้าฝน มืดเร็ว ถึงบ้านก็ง่วงล่ะ

หน้าหนาวก็ไม่อยากตื่นเช้า

วันเสาร์ก็ต้องตื่นเช้า นั่งรถไปเรียนพิเศษที่ขอนแก่น

บางวันยืนถึงขอนแก่น ไปถึงแปดโมงกว่า

เรียนเก้าโมง สุดๆ เรียนเสร็จ4โมงเย็น

บางวันทุ่มนึง ไปนอนบ้านยาย

บางวันไปเปิดบ่อนห้องเพื่อน ก็ไม่ได้นอนทั้งคืน

เช้าวันอาทิตย์ไปเรียน ตอนเย็นนั่งรถกลับชัยภูมิ

เช้าวันจันทร์ไปโรงเรียน เป็นวงโคจรแบบนี้มาจรชินล่ะ

เคยไปอยู่หอ แต่ก็อยู่ได้ไม่เท่าไหร่ ติดบ้านมากกว่า

ตอนนี้กลับมาใช้วงโคจรแบบนี้อีกครั้ง

คิดดูแล้วยังเหนื่อยน้อยกว่าตอนม.ปลายเยอะ

Thu, 17 Apr 2008 07:54:30 GMT

It has been almost a two month since my last update,

that was filled with so many things,

and so many changes.

There's too much to write down about the past year,

too much that I don't know where to begin.

Even if I try,

I am certain that I will not be able to write down everything I want to.

My second year at the university has ended.

I felt so empty the moment I left Salaya,

It had been my home for almost a two month.

I will, surely, miss it a lot.

I'm back at home already, to spend my summer vacation here.

I feel like returning to the same old cycle I was used to last summer,

find something to do, do it, get bored,

find another thing to do, do it, get bored,

and so on...

It seems boring,

but I confess I quite like the time like this,

I feel no worry,

since there's no work to do,

no responsibility.

at least I do what I want to,

not what I have to.

I re-watched "Phantom of the Opera",

my all-time favorite movie.

I looked at old pictures we took at school,

read old mails,

listen to old music I listened to back in those days.

They revive my memories of the old time.

I miss school,

friends,

teachers,

the classrooms,

the lecture desks,

the trees,

the gate,

everything.

I can never forget them.

Now, something for me was change

And anythings was change to bad.

yesterday come suddenly

Love was such as game to play

but I was lose,now

so this game was OVER

I meed a place to hide a way

Wed, 03 Oct 2007 13:25:01 GMT

ในวันที่ต๊ะป่วย

Image(515)

Image(359)

Image(355)

Image(363)

Image(365)

Image(369)

Image(371)

Image(512)

Image(514)

Image(516)

krajiaokhaophangheoi

lanhinngam